Pulp wordt fictie
De beelden en wandsculpturen gaan over onmacht en kracht, mens en maatschappij. Aanleiding zijn verhalen van 'gewone' mensen zoals ze wonen in mijn straat of een willekeurige stad ergens op de wereld. Alledaagse thema's die tegelijk veel voorkomend en universeel zijn en refereren aan eeuwenoude thema's in mythische en bijbelse verhalen.
Via lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen leg ik in de uitdrukking van de beelden vast wat onuitgesproken blijft. Figuren verstild en gevangen in het moment met de emotie en het gevoel zichtbaar blootgelegd.
Ik bouw de beelden op een frame van hout of gaas met papier, textiel en/of andere restmaterialen. Het gebruikte materiaal speelt een belangrijke rol in de uitdrukking die ik de beelden mee wil geven. De uitdrukking van een beeld verandert als het van een ander materiaal is. Is een beeld van beton, papier of kaarsvet?
Soms gebruik ik teksten in mijn werk. Dat is een voortdurend experiment. Tekstkolommen of woorden als beeldelementen in de sculptuur en/of als inhoudelijke verwijzingen.
De combinatie lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen, materiaal en teksten maken het verhaal. Pulp wordt fictie.